Posts tonen met het label inmaken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label inmaken. Alle posts tonen

donderdag 13 november 2014

Herfst...

Vandaag was weer zo'n prachtige herfstdag!
Te mooi om binnen te zitten. Dus ging ik met Lisanne naar het bos bij Nederhemert. En genoten we van een miniwandeling tussen de herfstbladeren!











Wat ook echt bij de herfst hoort zijn stoofpeertjes!
Onlangs kreeg ik voor mijn verjaardag wat stoofperen en een leuk boek over inmaken. 


Nu moesten die peren onderhand nodig verwerkt worden. Dus heb ik ze vanmiddag op mijn gemakje zitten schillen. En nu staat er dus zo'n heerlijk geurende pan stoofpeertjes op de kookplaat. Jammer genoeg waren ze met etenstijd nog net niet goed. Dus gaan we ze een andere keer proeven.


Een tijd geleden tipte een zus me over de heilzame werking van vrouwenmantelthee na de bevalling. Een rondje google levert inderdaad informatie daarover op. De baarmoeder zou er sneller van krimpen, waardoor het bloedverlies ook sneller afneemt. Geen idee of het werkt, maar we gaan het proberen!
Met een hele rij vrouwenmantel in de voortuin is dat geen probleem! Al is dat midden in de winter natuurlijk wel wat lastiger. Dus knipte ik, nu er nog wat staat, wat blad af van de vrouwenmantel en droogde die kort in de oven.
En die gedroogde blaadjes wachten nu in een blikje tot ze in de kraamtijd gebruikt kunnen worden! Ik ben benieuwd!



vrijdag 6 december 2013

Stoofperen en zuurkool

Vandaag voelde ik me eigenlijk een ouderwetse huisvrouw...
Als je een groentetuin hebt,
of als je eens wat toegeschoven krijgt, 
dan heb je wel eens wat in te maken.

En daar heb ik me vandaag mee bezig gehouden.


Eerst stoofperen.

Overigens is mijn man gelukkig geen ouderwetse man...
hij heeft namelijk gisteravond de peren voor me geschild!

Ik kon ze dus vanmorgen zo opzetten met wat suiker, kaneel en een beetje water.


Zo heeft het een paar uur staan pruttelen tot ze mooi rood verkleurden.


Ondertussen zocht ik potten op en spoelde ze met heet water af.
Die konden dus direct gevuld worden, toen de stoofperen klaar waren.


Hier gaan wij de komende tijd van smullen!


Tussen de bedrijven door moet je ook pauze nemen...
met een fijn tijdschrift...
en ondertussen een beetje haken!

Vanmiddag besloot ik de voorraad witte kolen uit de groentetuin weg te werken. Ik wilde het inmaken in de zuurkoolpot.


Eerst al het lelijke buitenste blad verwijderd.


Daarna de kolen in stukken gesneden en de stronken eruit.


Met de keukenmachine was het een peulenschil om de stukken te schaven.



De geschaafde witte kool mengen met wat zout (ongeveer 1 à 1,5% van het gewicht).




Lisanne proeft ondertussen of rauwe witte kool lekker is... 




Dan de kool portie voor portie in de zuurkoolpot doen en aanstampen.

Je kneust hierbij de kool waardoor het vocht vrijkomt, dit is nodig wat de kool moet uiteindelijk onder het vocht komen te staan.


De pot werd helemaal gevuld. Evt. kun je hem nog afgieten met witte wijn. 

Dat heb ik dit keer niet gedaan, omdat er van de kool toch al genoeg vocht vrij was gekomen.



Daarna leg je de twee sluitstenen op de kool, zodat het goed aangedrukt onder het vocht blijft staan. 



De rand schoonmaken en vullen met water.
En dan kan de deksel erop.
Door het water in de rand is de pot lichtdicht afgesloten.



En nu wachten tot het zuurkool wordt. Dat duurt 8 tot 10 weken. In die tijd mag het melkzuurgistingsproces zijn werk doen.

Gelukkig hoeven we niet zo lang te wachten tot we zuurkool kunnen eten. 
Dit is namelijk al te tweede keer dit seizoen dat ik zuurkool in maak.

Drie maanden geleden maakte ik de eerste hoeveelheid. Daar hebben we al eens lekker van gegeten. Maar omdat er nog zoveel witte kool van het land kwam, heb ik de eerste hoeveelheid uit de pot gehaald en in porties in de vriezer gestopt.